
Сво је наше потрошено благо
Што га Марко изора на друму
Не срета ме ни мрзно ни драго
Нема више вина у подруму
Неста мача неста буздована
Нигдје трага рала и волова
Нема зоре ни бијела дана
Из књига су избрисана слова
Нерод пусти притиснуо њиве
Југовићи не свраћају више
Ни сватова ни дичне одиве
Нити божур да ми замирише
Ни кондира ни дјевојке младе
Да залије рањена јунака
Повијено класје кроз ливаде
Не гласка се Јевросима мајка.
Аутор Дарко Јововић